ปัญหา(มะเร็ง)ชีวิต

“ปัญหาชีวิตเราล้วนมีกันทุกคน” ประโยคที่คุ้นชิน ที่ต่อท้ายด้วย “ขึ้นอยู่กับว่า ใครจะจัดการมันได้ดีกว่ากัน” เรื่องนี้ก็เช่นเคย เป็นเรื่องราวที่ได้เห็น พบ และเกิดแง่คิดขึ้นมาว่า ปัญหาชีวิตคนบางคนกับโรคมะเร็งช่างเหมือนกันจริงๆ เหมือนทั้งสาเหตุการเป็น การรักษา ก็ไม่รู้ว่าคุณจะคิดเหมือนผมหรือเปล่า ลองอ่านจากบทความดีๆ บทนี้ที่แบ่งปันมุมคิดกันดูครับ

ปัญหาชีวิตที่คิดแล้วเหมือนมะเร็ง

ปัญหาของชีวิตนั้น ย่อมนำมาซึ่งทุกข์ และผมก็เปรียบเอาว่าเหมือนร่างกายเรายามเจ็บ ป่วย ก็มีความรู้สึกทุกข์ ปัญหามาก น้อย ใหญ่ เล็ก ก็เหมือนความเจ็บป่วยที่แตกต่างกันไป หนักบ้าง เบาบ้าง โรคมะเร็งอาจดูเป็นเรื่องใหญ่ร้ายแรง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเปรียบเหมือนเรื่องของการประสบปัญหาใหญ่ๆ ในชีวิตเสมอไป เพราะลักษณะของมะเร็งแล้ว จริงๆ คือเนื้อร้าย.. ส่วนที่เคยเป็นของเรานี่แหละเมื่อมันกลาย มันก็ค่อยๆ กัดกินเซลล์ในร่างกายไปทีละน้อยลุกลามไปเรื่อยๆ..

ชีวิตหลายคนวนเวียนกับปัญหาเดิมๆ เดิมๆ ไม่จบสิ้น ซึ่งหากจะให้มองว่าปัญหาแบบไหนเหมือนมะเร็งนั้น มันก็คือปัญหาจากบุคคลหรือสิ่งแวดล้อมใกล้ตัว ที่สามารถสร้างปัญหาซ้ำๆ ได้ และย่อมลุกลามได้ไม่ต่างกัน แล้วมันยังคล้ายกันตรงที่บุคคลหรือสิ่งแวดล้อมนี้ มันก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรานี่แหละ มันเปลี่ยนสภาพจากดีไปร้ายกลับมาทำลายสุขภาพจิต สุขภาพใจได้ซ้ำบ่อยๆ..

การรักษามะเร็ง

ในที่นี้ผมไม่ได้มีความรู้ทางการแพทย์มาพูดคุย แต่ที่ทราบมามันก็มีกันอยู่ 3 ประการ ผ่าตัด, ฉายรังสี, เคมีบำบัด ซึ่งก่อนจะเป็น หรือหลังเป็นแล้วก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ช่วยได้คือ “เปลี่ยนพฤติกรรม” เป็นคำที่พูดง่าย เข้าใจง่าย แต่ทำยาก ตัวอย่างที่รู้ๆกันดีเช่นว่า สูบบุหรี่มีโอกาสเป็นมะเร็งปอด แต่เลิกไม่ได้เพราะติดไปแล้ว ผมกล้าพูดจากประสบการณ์ตรงว่า การติดบุหรี่ ส่วนใหญ่ติดที่ “นิสัย” หรือพฤติกรรมนี่แหละ มันจึงเลิกยาก ในขณะที่คนเลือกที่จะไม่สูบแต่แรกมันก็ไม่มีทางประสบปัญหาเหล่านี้ เหมือนคนเราที่เลือกตัดบางอย่างไม่ได้แต่แรก รู้อยู่ว่าสิ่งนั้นมันอาจนำพาให้ชีวิตไม่ดี เช่น ยุ่งเกี่ยวกับคนมีคู่ แบบนี้รู้แต่แรกว่าไม่ดี แต่อยากลอง ที่นี้มันติดทางใจเลิกไม่ได้ง่ายๆ ก็วุ่นวายชีวิต แก้ไม่ตกกันต่อไป

กินของมันๆ อาหารบางอย่างมีโอกาสเสี่ยงเป็นมะเร็ง นี่ก็เช่นกัน มะเร็งลำไส้ มักเกิดจากพฤติกรรมการกิน พฤติกรรมอีกแล้ว สิ่งเล็กน้อยที่ทำประจำที่เรามักไม่เห็นผลตอนนั้น จึง ละเลย ไม่สนใจ รู้แต่บอกตัวเองว่าไม่เป็นไรหรอกน่า-มั้ง ก็เพราะสิ่งร้ายๆ ลักษณะนี้มันมัก ไม่เห็นผลทันที โชคดีก็ไม่เป็นไร โชคร้ายก็โทษโชคชะตา ทว่าแท้จริงรู้แต่ไม่เลี่ยง บางทีถึงขั้นยิ่งได้ใจ ไม่เชื่อว่าทำแบบนี้มันจะเกิด ก็เพราะทำมาตั้งนานไม่เห็นเป็นอะไร ปัญหาชีวิตก็คล้ายกัน บนคำว่า “ไม่เป็นไร” พอบ่อยๆ นี่ล่ะตัวดี ก็ใช่ว่าไม่เป็นไรกับบางเรื่องไม่ได้ แต่หลายๆ เรื่องรู้แก่ใจ ไม่เป็นไร เพราะคิดว่าไม่หนักหนาในตอนนี้ ก็ต้องพิจารณาให้ดี แค่ตอนนี้แน่หรือเปล่า หรือสิ่งเหล่านี้กำลังสะสมรอวัน? (มะเร็งลำไส้นั้นมักเกิดกับคนอายุ 50 ปีขึ้นไป)

การผ่าตัด จะทำได้ในกรณีที่มะเร็งยังไม่ลุกลามมาก นั่นก็คือตัดเอาเนื้อร้าย ชิ้นส่วน หรืออวัยวะส่วนนั้นๆ ทิ้งไป เมื่อไม่มีอยู่ในร่างกายมะเร็งร้ายก็หายไปได้ ส่วนฉายรังสี และเคมีบำบัด ก็เช่นกัน คือการทำให้เซลล์มะเร็งนั้นตายไป ซึ่งบางทีก็เป็นวิธีการรักษาร่วมการผ่าตัดด้วยก็ได้ ซึ่งทุกวิธีที่กล่าวมา “มีความทรมาน” หากต้องผ่าตัดก็มีการเสียส่วนหนึ่งไป ส่วนฉายรังสี หรือเคมีบำบัด ก็มีผลข้างเคียง ร่างกายต้องอ่อนแอ ผมร่วง ตัวเหลือง อาเจียน เป็นเบื้องต้น ไม่มีวิธีที่สบายๆ แน่นอน

การรักษามะเร็งชีวิต

แทบไม่ต่างกันเลยดังที่บอกไปว่า ปัญหาชีวิตที่เป็นเหมือนมะเร็งชีวิตนี้คือความเรื้อรัง มะเร็งชีวิตยอดฮิตก็เช่น ภรรยา/สามี ไม่ดี, ลูกไม่ดี, สิ่งแวดล้อมหรือการงานไม่ดี ไม่พ้นเรื่องเหล่านี้ที่มีโอกาสทำให้ทุกข์ได้ไม่จบสิ้น เพราะเหล่านั้นเสมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต คล้ายมะเร็งที่เป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย

เปลี่ยนพฤติกรรม : มีบางเรื่องอาจไม่ใช่คนใกล้ตัว แต่เป็นคนรอบตัวที่สร้างปัญหาอันเกิดจาก เราเองนั้นมีนิสัยที่ไม่เข้าท่า เช่น ใจดี..(ผิดคน), ใจอ่อน(มักง่าย), ไม่กล้า(เรื่องที่ควร) จนทำให้ถูกเอาเปรียบบ้าง ตัดสินใจผิดซ้ำซากบ้าง ปล่อยให้อะไรๆ เป็นปัญหาเสมอ และพอถึงเวลานั้นๆ นิสัยเดิมเจ้ากรรมก็กลับมา ถ้าเหมือนบุหรี่ให้ดีอย่ายุ่งแต่ตอนแรก หรือเหมือนมะเร็งลำไส้ สบายใจในตอนแรก ช่างมันดีกว่า คิดว่ามันถูกปาก มันอร่อย กินง่ายอยู่ง่าย “ไม่เป็นไร” และมันก็ส่งหนักๆ ให้ ในภายหลัง ดังนี้ถ้าเลิกได้ ก็คงไม่เป็นมะเร็ง..

ต้องตัดสิ่งที่เสีย เนื้อร้าย ให้บางอย่างเดินหน้าไปได้ แม้ไม่เหมือนเดิม และแผลผ่าตัดมันเจ็บเสมอ

ตัดตัว รักษาหัวใจ : อีกวิธีของมะเร็งคือการผ่าตัดเอาเนื้อร้ายนั้นออกไป หากโยงมาเป็นมะเร็งชีวิต การตัดใครบางคนออกจากชีวิตมันยาก เหมือนเราไม่อยากสูญเสียอวัยวะนั่นแหละ ทำใจไม่ได้ ต่างๆ นาๆ บางทีหากคิดได้แบบมะเร็งที่ว่า อาจทำใจได้ง่ายกว่าเพราะต้องรักษาชีวิต ซึ่งคำว่าตัดในที่นี้ ก็ใช่ว่าจะต้องตัดทิ้ง เช่นคนบางคน มีลูกสร้างปัญหาไม่จบสิ้น ตัดไม่ขาดอย่างไรก็ลูก คำว่าตัดในที่นี้ ก็ใช่ว่าตัดเป็นตัดตาย เพราะผ่าตัดร่างกายตัดหมดก็ไม่ได้เช่นกัน แต่มันต้องตัดสิ่งที่เสีย เนื้อร้าย ให้บางอย่างเดินหน้าไปได้ แม้ไม่เหมือนเดิม และแผลผ่าตัดมันเจ็บเสมอ บนโลกความจริง การตัดอะไรทำนองนี้บางที อีกฝ่ายไม่ได้เป็นอะไรหรอก เราเองที่แบกไว้เสียหมดมาตลอด แค่เพราะไม่เคยตัดมันจริงๆ เท่านั้นเอง สิ่งสำคัญประการหนึ่งก็คือ ผลลัพธ์ที่จะเปลี่ยนแปลงได้ ก็ต้องมาจากอะไรไม่เหมือนเดิม

ฉายรังสี เคมีบำบัด : การรักษามะเร็งด้วยวิธีเหล่านี้ มุมหนึ่งมันก็ต้องรู้สึกว่าทำร้าย ทรมานตัวเองเหมือนกัน เพียงแต่ไม่ทำให้เราตายแต่มะเร็งตาย มันก็คล้ายกับชีวิตบางครั้งต้องยอมถอยหลังเพื่อที่จะเจ็บ จะทุกข์ จะทรมานในบางเรื่อง แต่มันก็หมดจบไป ยกตัวอย่างคล้ายการลาออกจากงาน อาจต้องลำบากเรื่องความเป็นอยู่ ดิ้นรน เหนื่อยยาก แต่เพื่อรักษาอนาคตแล้ว บางทีวันข้างหน้าร่างกายก็แข็งแรงกว่าเมื่อวันวานมากมาย ลองนึกดูดีๆ จะพบว่าไม่มีใครไม่เคยล้ม ไม่เคยเจ็บ คนที่สำเร็จมากๆ ก็ล้มหนักๆ กว่าเรามาแล้วแทบทั้งนั้น

หรือเปรียบกับการหย่าขาดจากภรรยา/สามี นี่ก็เป็นการต้องรู้สึกแย่ ทุกข์ ทรมาน เปรียบกันคือโดนทำเคมีบำบัด ผมร่วง ตัวเหลือง อาเจียน อ่อนแรง แต่เมื่อพ้นภาวะ ทุกอย่างมันก็หายไป ได้ชีวิตใหม่กลับคืนมา จะเรียกการรักษามะเร็งชีวิตแนวนี้ว่า รังสี – เคมีบำบัด ก็ไม่ต่างกัน เพราะมันทรมานพักเดียว

เขียนมาจนถึงตอนนี้ผมรู้ดีว่า คนที่กำลังมีมะเร็งชีวิต หรือคนที่มีปัญหาซ้ำซาก หากได้อ่านก็คงรู้สึกว่า “มันง่ายได้อย่างพูดก็ดี, ไม่เป็นใครไม่รู้หรอก” หรือไม่ ก็ไม่อ่านอะไรแนวนี้ เป็นสิ่งหนึ่งที่น่าแปลก “การพัฒนาตนเอง” นั้นบางทีคนที่พัฒนาก็ไขว้คว้าเสมอ ไม่ปล่อยให้อะไรจม วนเวียนนาน เหมือนมะเร็งชีวิตแบบนี้ ส่วนคนที่วนเวียน ก็ต่อต้านทุกการพัฒนาเหมือนกัน จนเมื่อมันระยะสุดท้าย ก็ได้แต่พึ่ง ผีสาง เทวดา ยาผีบอก หวังบุญกรรม ดวงชะตากันไป ทั้งๆ ที่หลายปัญหาชีวิตเริ่มได้ง่ายๆ แค่เปลี่ยนนิสัย หรือพฤติกรรม..

สุดท้าย.. โรคมะเร็ง ขั้นรุนแรงอาจรักษาไม่ได้ถึงตาย แต่มะเร็งชีวิตรักษาไม่ได้(หรือไม่รักษา) ไม่ตาย.. แค่ทุกข์ไปตลอดชีวิตคนนั้นเอง ไม่รู้มะเร็งไหน ร้ายกว่ากัน มันจึงรักษายากเย็น..

ปัญหาชีวิต มะเร็งชีวิต บทความดีๆ บทความน่าอ่าน

แสดงความเห็น

แสดงความเห็น