เรื่องของ ของแพง

เรื่องราวดีๆ แง่คิด วันนี้ เริ่มด้วยคำถามว่า “ชอบของแพงไหม?”

ส่วนใหญ่คงตอบว่าไม่.. แต่อีกส่วนอาจตอบว่า ชอบ เพราะมันทำให้ฉันดูดี เพราะมันมักจะดีกว่า เพราะ..อื่นๆ.. นั่นแสดงว่าจริงๆ แล้ว เขาไม่ได้มองว่าแพง เพราะมันมีแง่มุมคุณค่าสำหรับคนๆ นั้น

ตรงนี้เป็นสิ่งที่นักการตลาดหลายคนเข้าใจดีจึงทำของประเภทเดียวกันแต่ราคาแพงกว่าและขายได้กันเป็นเทน้ำเทท่า ด้วยความรู้ว่า คุณค่าบางอย่างในสินค้านั้นๆ ทำให้คน “รู้สึก” ไม่แพงได้

 

คำว่าของแพงจึงควรที่จะเป็นของ สิ่งเดียวกัน ชื่อเดียวกัน คุณสมบัติเดียวกัน คุณภาพเดียวกัน เวลาเดียวกัน แต่ต่างราคากัน จึงเทียบได้ว่า “แพง” แท้จริงว่าไหม

แต่หากต่างเงื่อนไข สารพัดนั้น คำว่าแพงจึงไม่อาจนำมาเทียบกันได้ชัดเจน เพราะมันมีคุณค่าต่อผู้ซื้อต่างกัน ยกตัวอย่างแบบง่ายๆ เช่นว่า มีคนขายกระโปรงให้ผมสักตัวราคา 99 บาทผมก็คงไม่ซื้อ แน่นอนมันคงแพง เพราะคุณค่าต่อสิ่งนี้ไม่มีทางเกิดกับผมเลย แต่ถ้าเขาลดราคาให้ผมเหลือ 19 บาท ผมอาจมองว่ามันเริ่มถูก เพราะนำไปสร้างความประทับใจให้ใครหรือทำให้ใครพอใจได้ด้วยเงินเพียง 19 บาท นั่นคือซื้อไว้แล้วนำไปแจก

แล้วยิ่งถ้าเกิดมีเงื่อนไขเพิ่มเติมตรงที่ว่า ผมอยากซื้อกระโปรงไปให้คนที่ชอบ ที่รัก หรือที่มีบุญคุณต่อเรา ราคาที่มองว่าไม่แพงอาจเพิ่มเป็น 299 จนถึง 999 หรือมากกว่า นี่มันมากกว่าเดิมถึง 10 เท่าทั้งที่ในตอนแรกมองว่ามันแพง

เรื่องราวดีๆ แง่คิด

ประกอบกันกับการมองไปถึงเนื้อผ้า.. ยี่ห้อ.. สีสัน รูปแบบ หรืออื่นๆ ไปด้วยอีก ซึ่งหากย้อนมองแค่ประโยชน์ก็คือสวมใส่ปกปิดร่างกายคุณค่าต่อคำว่าถูกแพงมิอาจประเมินได้จากแค่ตรงนี้ และที่ยกตัวอย่างเช่นนี้ ก็เพราะอย่างที่กล่าวว่า สิ่งนี้ไม่ได้มีประโยชน์ “ต่อตัวผมเองโดยตรง” เลย แต่กลับยังมีหลายราคา หลายคุณค่า ยากที่จะพูดได้เต็มปากว่า ถูก แพง

 

อีกแง่คิดหนึ่งคล้ายๆ เรื่องเวลาที่เคยเขียนไป คือการมองคุณค่าว่าถูกแพงต่อการใช้งานกับเวลา เช่น คอมพิวเตอร์ที่เราซื้อมา เครื่องละ 20,000 บาทแล้ววันหนึ่งใช้งานวันละ 8 ชม. กับเครื่องละ 10,000 แล้วใช้งานวันละ 1 ชม. คุณว่าเครื่องไหนแพง..

ไม่นับรวมถึงเครื่องที่สเปคดีกว่า(กับงาน) ของเราคือทำให้ทำงานได้เร็วขึ้นจริงๆ เช่นการตัดต่อวีดีโอ การทำงานด้านการประมวลผลมากๆ ทำให้ประหยัดเวลาไปได้ แล้วราคาสูงกว่า มันก็อาจดูคุ้มค่า แต่ถ้าสเปคดี ไม่ได้ช่วยให้พิมพ์งานเร็วขึ้นเพราะมันอยู่ที่พิมพ์เป็นต้น ดังนั้นแบบไหนเรียกว่าจ่ายแพงกว่า..

บางคนอ่านมาแล้วรู้สึกว่า.. “โอ้ยนี่ เราต้องคิดอะไรซับซ้อนยุ่งยากขนาดนี้ไหม???”

            แล้วทุกวันนี้มีกี่คน ต้องทนใช้ชีวิตอยู่แบบแลกเวลาวันๆ เพื่อให้ได้มาซึ่ง เงิน.. แล้วนำไปแลกกับสิ่งที่เรียกว่า ถูก แพง เหล่านี้มิใช่หรือ ต้องทิ้งคนที่รัก ไม่ดูแลใครบางคนเพราะเพื่อต้องหาเงินมาชดเชยสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่หรือ  “เงินไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องเสียดายแต่ความสุขที่ต้องหายไปจากการแลกเพื่อได้มันมาต่างหาก” มันชดเชยอะไรกับชีวิตเราได้บ้าง นั่นคือสิ่งที่ควรมองว่าอะไร ถูก หรือแพง.. ในมุมมองของผม และนี่บางทีคือเหตุผลที่ทำไมของหลายอย่างจึงไม่แพงสำหรับบางคน

แสดงความเห็น

แสดงความเห็น

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.