มองปัญหา ให้เป็นเพียง “ละอองฝุ่น”

ช่วงนี้ใครอยู่ในกรุงเทพฯ ก็ต้องทำใจกับปัญหาฝุ่น PM 2.5 สักหน่อย ไม่แน่ใจว่าได้รับผลกระทบในระดับใดกันบ้าง แหม! นึกถึงเพลงทางของฝุ่น ของอะตอมกันเลยทีเดียว “ที่เธอเห็นแค่ฝุ่นมันเข้าตา…ฉันไม่ได้ร้องไห้…” เอาเป็นว่าขึ้นชื่อว่า “ฝุ่น” อนุภาคมันก็คงเล็กมาก น่าจะก่อให้เกิดความน่ารำคาญกายใจ และส่งผลต่อชีวิตประจำวันกันพอสมควร แต่จะอย่างไรก็ตาม ก็ต้องระมัดระวัง ดูแลตัวเองกันด้วยนะคะ ใครที่แพ้ง่ายก็ต้องใส่ใจ หาทางป้องกัน หรือหากไม่จำเป็นก็ไม่ควรพาตัวเองเข้าไปสัมผัสเลยยิ่งดี

อณุภาคของละอองฝุ่น มันเล็กนิดเดียว หากเข้ามากระทบ ก็แค่ทำให้ระคายเคือง แค่เพียงหาทางรักษาให้ถูกวิธี มันก็จะจางหายไป

ไหน ๆ ก็พูดถึงเรื่องฝุ่นกันแล้ว เราลองนำฝุ่นมาเปรียบเทียบกับปัญหาในชีวิตจริงกันดูมั้ยคะ?

ทุกวันนี้ในชีวิตคนเราแต่ละคน ต่างก็เจอปัญหาเยอะแยะมากมาย หากเปรียบไปแล้ว ปัญหาก็เป็นเสมือนละอองฝุ่นที่ล่องลอย ปลิวไปปลิวมาอยู่ในอากาศและรายล้อมตัวเราอยู่นั่นละค่ะ (ในที่นี้ไม่รวมฝุ่นพิษ)

หากเจอฝุ่นหนา วิสัยทัศน์ในการมองเห็นก็จะลดลง มองเห็นถนนหนทางและสิ่งแวดล้อมได้ยากหน่อย

หากเจอฝุ่นเบาบาง แม้ว่าวิสัยทัศน์จะขมุกขมัวไปบ้าง เห็นทิศทางลางๆ แต่หากรอเวลาหรือก้าวข้ามผ่านพื้นที่ในส่วนนั้นไป การมองเห็นก็จะชัดเจนขึ้นจนกลายเป็นสถานการณ์ปกติ

เมื่อสภาพแวดล้อมและสังคมรอบข้างมันต่างกัน สิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตก็ไม่เหมือนกัน แต่ละคนจึงเจอกับปัญหาที่แตกต่างกันออกไป แต่สิ่งสำคัญคืออยู่ที่การโฟกัสและรับมือกับเรื่องต่าง ๆ ที่เข้ามากระทบกับชีวิตเรานั่นเอง

ในสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมแบบเดียวกัน เคยสงสัยมั้ยว่าทำไมบางคนถึงยังอยู่ได้ รับมือได้ ไม่เป็นอะไรเลย ใช้ชีวิตได้อย่างปกติ ในขณะเดียวกัน กลับมีหลาย ๆ คน ที่มีอาการแพ้ เกิดการระคายเคืองตา ผิวหน้าผิวกายขึ้นผดผื่น นั่นก็เพราะว่าภูมิต้านทานของร่างกายแต่ละคนไม่เหมือนกันยังไงล่ะคะ

คนที่ดูแลตัวเองมาดี ทานแต่อาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ สภาพร่างกายแข็งแรง รู้วิธีการป้องกัน ภูมิคุ้มกันในร่างกายแข็งแรง ก็สามารถรับมือกับฝุ่นควันที่มากระทบได้อย่างสบาย แต่สำหรับคนที่ละเลย ขาดการเอาใจใส่ดูแลสุขภาพ เมื่อเจอฝุ่นละอองเข้ามากระทบ ร่างกายก็อาจจะทรุดได้ง่ายเช่นกัน

ละอองฝุ่น มันเป็นเพียงแค่อณูเล็ก ๆ ที่ลอยไปลอยมาอยู่ในอากาศ หากเราไม่เพ่ง ไม่โฟกัส ไม่ใส่ใจ เราก็จะมองไม่เห็น แต่หากเรายิ่งพยายามเพ่ง จับติดไปทุกอณู เราก็ไม่มีทางหนีมันพ้น ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นก้อนเล็ก หรือ ก้อนใหญ่ ก็เห็นไปเสียหมด วิสัยทัศน์ยิ่งแย่ จุดโฟกัสในชีวิตก็ไม่ชัดเจนตามไปด้วย

เมื่อมองกลับมายังปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ก็เช่นกันค่ะ แปลกใจมั้ยคะ บางคนอยู่ในสภาพแวดล้อมเดียวกันกับเรา เจอปัญหาเหมือนกันกับเรา แต่ทำไมเค้ายังคงยิ้มได้ รับมือได้ ตั้งแกนตั้งสติได้ดีและไม่เคร่งเครียดกับอะไรเลย แถมหาทางแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็วอีกต่างหาก

ในขณะที่ตัวเราเองกลับเครียดกับปัญหานั้น ๆ จนกินไม่ได้นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย ไม่เป็นอันทำอะไร พาลอารมณ์ไม่ดี เกรี้ยวกราด ฟาดงวงฟาดงากับคนรอบข้างไปอีก ทั้ง ๆ ที่เรื่องบางเรื่อง ปัญหาบางปัญหา มันเล็กนิดเดียว นิดเดียวเท่านั้นเองค่ะ แค่เอานิ้วเขี่ยเบา ๆ มันก็หลุดไปจากชีวิตแล้ว

สำคัญคือตัวเรานั่นล่ะที่ทำให้มันเรื้อรัง คาราคาซัง แถมทำให้ปัญหาเล็ก ๆ บานปลายกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่ ผิดใจกับคนรอบข้าง ผสมปนเป อีรุงตุงนังกันไปเสียหมด

หัวหน้างานบางคน มัวแต่จ้องจับผิดลูกน้อง ทั้ง ๆ ที่ ปัญหาบางปัญหา ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย เป็นแค่เรื่องเล็กนิดเดียว กลับจ้ำจี้จ้ำไชต้องให้เพอร์เฟค กลับกลายเป็นว่ายิ่งจู้จี้จุกจิกยิ่งทำให้ลูกน้องอึดอัด ผลงานออกมาไม่ดี พาลทำให้ลูกน้องเกิดความกดดัน ต้องลาออกในที่สุด ลำบากในการหาพนักงานคนใหม่มารับช่วงต่อไปอีก

สามีภรรยาหรือคู่รักบางคู่ ขี้ระแวงสงสัย หึงหวงไร้สาระ เรื่องทั่วไปธรรมดา ๆ ก็ทำให้เป็นปัญหา จุดชนวนความขัดแย้งบาดหมาง เกิดความไม่ไว้ใจ ปัญหาเล็ก ๆ ก็กลายเป็นปัญหาใหญ่ สุดท้ายอยู่ด้วยกันต่อไปก็ไม่ความสุข ต้องเลิกรา หย่าร้าง กลายเป็นปัญหาครอบครัว บางรายรุนแรงถึงขั้นฆ่าแกงกันก็มี ดังข่าวสมัยนี้ที่เราพบเห็นอยู่เสมอ ๆ อันนี้น่ากลัวจริง ๆ

ขึ้นชื่อว่าปัญหา ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นเรื่องใหญ่เสมอไปและมันก็คงจะไม่อยู่กับคุณถาวรตลอดไป ลองมองวิเคราะห์ให้ดี สร้างภูมิคุ้มกันในตัวเองให้แข็งแรง มองให้มันเป็นแค่เพียง ละอองฝุ่น แล้วคุณจะรับมือได้และมี…ทางออก

คนเราเมื่อเจอปัญหา ก็เหมือนกับการเจอกับ “ละอองฝุ่น” ที่ลอยไปลอยมา ปลิวไปปลิวมาปะทะคุณอยู่ทุกวี่ทุวันในอากาศ แต่หนึ่งในฝุ่นเหล่านั้น ก็ไม่มีก้อนไหนที่จะตามติดตัวคุณไปตลอด อาจมีบ้างที่ทำให้คุณระคายเคืองตา แค่ล้างตามันก็จางและหายไป อาจมีบ้างที่ทำให้คุณคัน แพ้ มีผื่นขึ้น แค่ใช้ยารักษา ป้องกันอย่างถูกวิธี คุณก็จะหายจากอาการระคายเคืองจากฝุ่นที่มากระทบดังกล่าว

คนที่อยู่ได้แบบไม่ทุกข์ นั่นคือคนที่รู้จักปล่อยวาง เรื่องบางเรื่องก็ควรมองผ่านและทิ้งมันไปบ้าง ขืนเก็บมาใส่ใจทุกเรื่อง สมองคงล้า ความเครียดบังเกิด แย่แน่ ๆ ไม่มีอะไรดีขึ้นอย่างแน่นอน

เพราะฉะนั้น มองปัญหาให้เป็นแค่เพียงฝุ่นละอองภายในอากาศ อันไหนที่ไม่ควรใส่ใจ ก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ มองข้ามไปบ้างก็ได้ หากมันเข้ามากระทบก็แค่แก้ปัญหาให้ถูกวิธี กำจัดมันออกไป แล้วใจคุณจะสบาย กายคุณจะเป็นสุข

ขอให้ทุกคนตั้งรับอยู่ในโลกของปัจจุบัน อยู่กับปัญหาอย่างมีความสติ ตั้งแกน สร้างภูมิคุ้มกันในใจเพื่อรับมือกับทุก ๆ ปัญหาให้ได้ แล้วคุณจะรู้ว่า สุดท้ายแล้ว ปัญหาเหล่านั้น มันก็เป็นเพียงแค่ “ละอองฝุ่น” ก้อนเล็ก ๆ เท่านั้นเอง

บทความมองปัญหาเป็นละอองฝุ่น

แสดงความเห็น

แสดงความเห็น